عنوان

عناصر اصلی برنامه ریزی دریک سیستم ایمنی 

نویسنده:

مهندس عزیز گل محمدی

همايش ايمني در بنادر

معاونت برنامه ریزی شرکت توزیع برق استان ایلام و رئیس کمیته

تخصصی بررسی وکاهش حوادث بخش توزیع شرکت توانیر

چکیده:

صنعت بنادر از میان سایر بخش های صنعتی به دلائلی که ذکر خواهد شد از نظر دانش مهندسی ایمنی دارای جایگاه ویژه ای است و در دسته صنایعی قرار می گیردکه از نظر شاخص

های وفور وشدت خطرات و حوادث بعلت تنوع فعالیت ها و گستردگی و تراکم ماشین آلات

و عوامل انسانی در حد بالائی است. زیرا درصد بالائی از همه حوادث منجر به فوت وصدمات

جدی در محیط های صنعتی و غیرصنعتی و همچنین حوادث حریق عمده بنوعی اکثراً در چنین

محیط هائی رخ می دهد. بنظر می رسد بعلت فقدان یک نگرش سیستمی به موضوع ایمنی نرخ

تکرار حوادث در این بخشها بصورت قابل قبولی کاهش چشمگیری را نشان نمی دهد. این مقاله

در صدد معرفی یک مدل برنامه ریزی برای ایمنی است و انتظار می رود در صورت عنایت به

آن خلاء موجود در خصوص نگرش سیستمی به موضوع ایمنی مرتفع شده و از این زاویه هدف

نهائی یک سیستم ایمنی که کاهش ریسک،خطر و حوادث در این بخش ها خواهد بود محقق شود.

واژگان کلیدی : برنامه ایمنی

مقدمه:

علی رغم تلاش های قابل تقدیری که توسط مسئولین و دست اندرکاران ایمنی در بخش های

مختلف صنعتی کشور صورت می گیرد، بنظر می رسد بعلت فقدان یک نگرش سیستمی به

موضوع ایمنی، مسائل و بخشهای مختلف یک سیستم بصورت منفرد و مجرد مورد توجه قرار

گرفته و این امر موجب میشود که تاثیر برخی عوامل کلیدی در وقوع حوادث از نظر پنهان

بماند و باعث شود نرخ تکرار حوادث در بخش های مختلف این صنایع بصورت قابل قبولی کاهش

چشمگیری را نشان ندهد. از سوی دیگر دولت جمهوری اسلامی ایران برای افزایش بهره وری

همه صنایع از جمله صنعت بنادر الزاماتی را ایجاد نموده است و از آنجائیکه وجود حوادث دراین

صنعت مستقیماً عامل بهره وری را نشانه می گیرد لازم است نگرش جدیدی در ارتباط با ایمنی

این واحدها مدنظر قرار گیرد. تحقق این الزامات ایجاب می نماید تا دست اندرکاران و مدیران

ایمنی این بخش رویکرد جدیدی را در ارتباط با ایمن سازی محیط این صنعت اتخاذ نمایند و

باتوجه به گستردگی سیستم های فرعی در بخشهای مختلف بندرها که در واقع کلکسیونی از

موضوعات بسیار اساسی مورد توجه دانش مهندسی ایمنی را در خود دارد، لازم است تفکر

سیستمی ایمنی یا مهندسی ایمنی سیستم جایگزین بخشی نگری به مقوله ایمنی گردد.

تفکر سیستمی با ایجاد یک بینش کل نگر به بررسی روابط علت و معلولی بین اجزاء یک سیستم پرداخته و ضمن ورود به مرز سیستم های فرعی و بررسی آنها یک درک کلی را از سیستم ارائه می نماید. تغییر مفهوم هزینه ای ایمنی به یک فرصت و ابزار برای پیشبرد امور، کاری است که توسط سیستمی اندیشی به موضوع ایمنی حاصل میشود. نگرش تفکر سیستمی با دخالت دادن عناصر ویژه ای در فرآیند ایمنی همه صنایع از جمله صنعت بنادر می تواند تحول مورد انتظار از ایمنی این بخش ها را محقق سازد.

مواد و روش ها:

با مطالعه روند و سیر تکاملی دانش ایمنی در سطح کشورهای پیشرفته با دو نوع نگرش به

مقوله ایمنی مواجه میشویم:

الف – نگرش منفعل

ب – نگرش فعال

نگرش منفعل:

در این نوع نگرش گرایش دست اندرکاران ایمنی سیستم معطوف به رسیدگی به امر ایمنی بعد از وقوع حوادث بوده است. بدین معنی که در این نظام نگرشی اقدامی آگاهانه و مبتنی بر برنامه ریزی متناسب با جایگاه کنونی سازمان در خصوص پیشگیری از حوادث صورت نمی گیرد و تمام مساعی افراد مرتبط با مقوله ایمنی صرف بررسی حوادث میشود. این نوع نگرش به لحاظ هزینه بالا و تبعاتی که حوادث ایجاد می نماید، فاقد کارائی و اثر بخشی است و سازمان را آگاهانه به دست گردش زمانه می سپارد.

نگرش فعال به ایمنی

در این نوع نگرش که در واقع نگرش مهندسی به امر ایمنی است موضوع ایمنی سیستم از منظر

دیگری مشاهده میگردد. در این نوع نگرش قسمت عمده تلاش های تیم درگیر با موضوع ایمنی

سیستم به مقوله پیشگیری از خطرات معطوف میگردد و بعبارت دیگر در این رویکرد بصورت سیستمی به موضوع ایمنی نگریسته میشود. نگرش سیستمی به موضوع ایمنی واجد فواید

فراوانی است و طی این فرآیند روابط علی و معلولی واکنشهای بین اجزاء سیستم از نظر ایمنی

مورد توجه قرار می گیرد.

حوزه فعالیت های دانش ایمنی

کارکرد دانش ایمنی در حوزه های مهندسی و مدیریتی نمود پیدا می کند. بخش مسئولیت مهندسی دانش ایمنی به تمام وظایف تخصصی آن شامل تجزیه و تحلیل خطر، طراحی ایمن، پیش بینی تدابیر حفاظتی مورد نیاز، بهبود روشهای کاری و عملیاتی و پذیرش در جاتی از ریسک ( در صورتی که نتوان دامنه و درجه خطرات را به روش سلسله مراتبی فوق بطور کامل حذف و یا کاهش داد ) اطلاق میشود. برنامه ریزی، سازماندهی، کنترل، پشتیبانی، مستند سازی،آموزش و اقدامات مشابه دیگر نمونه ای از کارکرد ایمنی در بخش مدیریتی میباشد.

System Safety Engineering- مفهوم کاربردی مهندسی ایمنی سیستم

سیستم عبارت است از گروهی از اجراء گوناگونی که تشکیل یک جزء یا واحد میدهند. ایمنی

هم توصیفی است از کارکرد (عملکرد) یک جزء یا اجزاء یک سیستم تحت شرایط معین بنحوی

که پائین ترین سطح قابل قبول تلفات را ایجاد نمایند. واژه مهندسی نیز عبارتست از نتیجه و

کارکرد انجام مانور و یا انجام یک عمل با پشتوانه کامل تخصصی. با ترکیب واژه های زیر

میتوان مهندسی ایمنی سیستمها را بصورت زیر تعریف نمود:

کاربرد و کارکرد ماهرانه دسته ای از عناصر مرتبط با هم جهت انجام یک کار، تولید یک محصول، ارائه یک خدمت و یا ایجاد یک فرایند با هدف ایجاد پائین ترین حد قابل قبول ضایعات.

کارکرد مهندسی ایمنی سیستم

در قالب یک نظام سیستمی ایمنی، مقوله ارزیابی وتجزیه و تحلیل خطر (1) بعنوان هسته اصلی یک برنامه ایمنی مورد توجه ویژه قرار میگیرد. فرآیند ایمنی در این جایگاه ابتدا به ارزیابی

مقدماتی خطر(2) که در واقع یک برآورد کلی از خطرات ایمنی محیط کاری مورد نظر است می

پردازد. ارزیابی خطرات در سیستم های فرعی(3) ( واحدهای فرعی ) محیط مذکور اقدامی است

که توسط ساز و کار ایمنی سیستم در مرحله بعد به آن پرداخته میشود. ارزیابی خطرات کل

سیستم (4) ( تمام سازمان یا محیط کاری ) اقدامی است که در انتهای فرآیند ارزیابی خطرات اتخاذ میگردد. حاصل فرآیند فوق این است که بصورت سیستماتیک خطرات محیط در تمام اجزاء سیستم و سپس تاثیر خطرات هر بخش بر سایر بخشها ارزیابی شده و در انتها معیار مناسب

برای پیشگیری و کنترل خطرات محیط مورد نظر وضع و اجرا خواهد شد.

1- Hazards Assessment & Analysis

2- Preliminary Hazards Assessment (PHA)

3-Sub Systems Hazards Assessments (SSHA)

4- Systems Hazards Assessments (SHA)

اهداف یک برنامه ایمنی:

برای یک برنامه ایمنی اهداف فراوانی متصور است که به برخی از آنها اشاره می شود:

1- ايجاد یک محیط عملیاتی ایمن و با انضباط که در آن هیچ امکانی برای مواجهه غیر مجاز کلیه کارگران و پیمانکاران با شرایط خطرناک وجود ندارد.

2- فراهم نمودن راهکارهای مناسب و قابل اجرا و آسان برای انجام انواع مأموریت های کاری براساس الزامات، معیارها و خطوط راهنمای استانداردها و ضوابط ایمنی.

3- دستیابی به یک درک، احساس و گرایش مشترک توأم با هماهنگی برای استقرار و نگهداری یک محیط کار ایمن.

4- استقرار یک مرجع با صلاحیت در امر تفسیر ضوابط و مقررات ایمنی در محیط کار، وضع آیین نامه ها و تعیین معیارهای کنترل اجرای برنامه ایمنی.

5- تعیین خط مشی جامع ایمنی برای تمام واحدها بنحوی که دربرگیرنده تمام نیازمندی های برنامه باشد.

6- توسعه یک برنامه ایمنی با فرایند خودارزیابی.

7- ارزیابی عملکرد هر بخش در قبال انجام وظایف خود در قبال برنامه.

8- ایجاد یک محیط کار ایمن با پائین ترین درجه ریسک در قبال خطرات محیط از طریق استقرار

یک سیستم اثربخش وکارآی و فراگیر آموزش ایمنی

خطوط کلی یک برنامه ایمنی:

1- وجودخط مشی ایمنی

2- همراهی و درگیر بودن مؤثر مدیریت در برنامه ایمنی

3- تدوین و توسعه روشهای اجرائی ایمن کار و تهیه تجهیزات مناسب

4- طراحی مناسب وآینده نگر برای تمام اجزاءکار

5- انجام تعمیرات پیشگیرانه و مؤثر در مورد تمام تجهیزات کار و ملزومات مربوطه بمنظور پیشگیری از وقوع حوادث و شرایطی که موجب افزایش مواجهه نیروی کار با خطرات مربوطه خواهد گردید.

6- پشتیبانی مؤثر و مستمر مهندسی ایمنی در ارتباط با انجام تمام امور اجرائی

7- مستندسازی تمام فعالیتها

8- تدوین روش های مؤثر آزمایش تجهیزات مهم بخصوص تجهیزات حفاظت فردی

9- طراحی انجام ضروری ترین اقدامات درهنگام حادث شدن شرایط اضطراری

10- تدوین شرح مسئولیت ها در ارتباط با ایمن سازی و ایمن نگهداری محیط کار

11- توسعه آموزش ها ومهارت ها کاری و ایمنی منطبق با تمام بخش های کار و عملیات

12- اعمال مراقبت مستمر بر اجرای مطلوب اجزاء برنامه

عناصر اصلی یک سیستم فراگیر ایمنی:

با ذکر مقدمه فوق ضرورت پیشنهاد یک نظام فراگیر ایمنی که بتواند جامعیت لازم را برای

پرداختن به همه اجزاء کاری را دارا باشد احساس می گردد. در این نظام یک سیستم جامع که

محیط داخلی و خارجی سیستم را از نظر ایمنی تحت پوشش قرار میدهد بصورت خلاصه معرفی

میگردد. در این رویکرد پنج عنصر اساسی که میتواند اکثریت موضوعات با اهمیت هرسیستم را

ازنظر ایمنی مورد توجه قرار دهد بشرح زیر معرفی می گردد:

الف - عنصر مدیریت و سازمان - تشکیلات ایمنی

ب-   عنصرحفاظ های الکتریکی، مکانیکی و پرسنلی

ج – عنصر پیشگیری و حفاظت در برابر خطرات حریق

د- عنصرتجزیه و تحلیل مهندسی حوادث

ه- نگهداری ایمن محیط و رعایت اصول بهداشت کار

حال به تشریح این عوامل پرداخته می شود:

الف – عنصر مدیریت و سازمان در تشکیلات ایمنی:

جایگاه مدیریت علاوه بر عاملیت سیاست های مختلف برای انجام وظایف گوناگون محوله در

بخش های فنی، اقتصادی و اجتماعی، در جایگاه کار فرمائی و دارابودن مسئولیت مستقیم

حوادث نیز بطور جدی مطرح میگردد. بنابراین وی بایستی بخشی از فرصت کاری خود را به

استقرار یک سیستم ( سازمان ) در بخش ایمنی و اعمال مدیریت بر آن بصورت مستقیم و غیر

مستقیم اختصاص دهد. اجزاء این سیستم در خط مشی ایمنی شرکت متبلور و بصورت خلاصه

عبارتند از:

1-1- وجودخط مشی ایمنی

خط مشی ایمنی در واقع منشور اصلی اجرای یک برنامه کامل ایمنی و متشکل از دسته ای از

خطوط اصلی راهنما می باشد که همه آنها یک هدف کلی که همان حصول یک محیط ایمن با

پائینترین پتانسیل خطر و حوادث می باشد را تعقیب می نمایند. تدوین خط مشی جامع ایمنی

سیستم در خصوص ایمنی سازی محیط، کنترل و کاهش ضایعات و حداکثر تلاش در خصوص

انجام برنامه تعمیر و نگهداری و بهره برداری از تجهیزات مستقر در محیط کار با حداقل ریسک

از ارکان مهم هر برنامه ایمنی است.

خط مشی ایمنی در هر محیط صنعتی دارای حالتی اقتضائی است اما در هرحال دارای برخی نقاط کلیدی است که در اینجا به اقتباس ازیک نوع خط مشی که توسط انجمن ایمنی انگلیس  تدوین شده است برخی ازآنهامعرفی می گردد .در این خط مشی خطوط کلی زیر الزام شده است:

1-1-1- تصویب و ابلاغ خط مشی ایمنی توسط بالاترین مقام اجرائی شرکت و درگیری مستقیم وی در برنامه ایمنی شرکت برای اهمیت گذاری وهمچنین تضمین اجرای برنامه.

1-1-2- تعمیم نمایندگی ها و مسئولین ایمنی در سطح عملیات شرکت برای حصول اطمینان ازمراقبت های همه جانبه در مورد اجرای برنامه ایمنی.

1-1-3- تقویت نقش کمیته های ایمنی اصلی و فرعی در تصمیم گیری ها و اعمال نظارت در جهت استقرار نظامنامه ایمنی شرکت و توجه جدی کمیته مرکزی به ارتقاء کیفیت عملکرد کمیته های فرعی

1-1-4- ایجاد سیستمهای ارتباطی بین واحدها و نمایندگی های ایمنی برای اطلاع رسانی در مورد ایمنی

1-1-5- استقرار یک سیستم آموزشی در موارد آموزش انجام ایمن کارها، کمک های اولیه،نحوه

مواجهه با شرایط اضطراری، شناسائی خطرات ومواردمشابه دیگر.

1-1-6- استقرار یک سیستم تبلیغاتی-آموزشی برای تعمیم فرهنگ ایمنی

1-1-7- برقراری یک سیستم کمک های اولیه مؤثر و متناسب با شرایط کار

1-1-8- استقرار یک سیستم جدی ارزیابی و بازرسی ایمنی در سازمان. صرف نظر از وظایف

مسئولین ایمنی در این ارتباط، بازرسی و بازدید مستقیم مدیر عامل شرکت از واحدها حداقل

سالی یک بار صرفا تحت عنوان بازدید ایمنی بیشترین تاثیر را در نمایش جدیت برنامه ایمنی

شرکت خواهد گذاشت.

1-1-9- وجود برنامه برای شناسائی و کنترل پیمانکاران و افراد تازه وارد به کارگاه ها از نظر

آشنائی آنها با برنامه و ضوابط ایمنی شرکت و محیط کار

1-1-10- تدوین،به روز رسانی و مکتوب سازی روشهای ایمن انجام کارها و آشناسازی عوامل

اجرایی کار با آن

1-1-11- وجود سیستم مجوزها برای انجام کارهای پرخطر

ب – عنصر حفاظ ها در یک سازمان ایمنی

حفاظ ها اعم از الکتریکی، مکانیکی و فردی جزو مهمترین فاکتورهای تکمیل کننده چرخه ایمنی

هر سیستم میباشند. قلمرو حفاظتی این تجهیزات هم کارکنان صنعت و هم مردمان عادی

هستند که به صورت های مختلف در مسیر مواجهه با اجزاء خطرات محیط کار میباشند. برخی

از مهمترین حفاظها که باید مورد توجه قرار گیرند عبارتند از:

1- استفاده از تجهیزات مناسب برای قفل و بند تجیهزات الکتریکی که در صورت دسترسی عوامل

غیرمجاز به آنها ایجاد حوادث با تبعات جدی می نمایند، مانند تابلوهای توزیع برق وموارد مشابه.

2- علامت گذاری فیدرها ، کلیدها و پایه های برق ،شیرهای ایمنی ونظایر آن.

3- تهیه تجهیزات حفاظت انفرادی مناسب و در اختیارگذاری به موقع این تجهیزات در اختیار

کارکنان ذیربط

4- ایمن سازی و ایزوله نمودن محیط های کاری خطرناک مانند اجزای برقدار، عناصر چرخان

و موارد مشابه با استفاده از حفاظ های مناسب.

5- استفاده از سیستم های قفل و بند و علامت گذاری تجهیزات و محدوده های خطرناک

6- حفاظت بالابرها،نردبانها،داربست ها و راه های دسترس به ارتفاعات محل کار

7- ایمنی مربوط به انواع سیلندرهای تحت فشار

8- تهیه لیست تمام تجهیزات خطرناک و تحت پوشش قرار دادن آنها بوسیله ضوابط ایمنی

9- ایمنی مربوط به تجهیزات موتوری اعم از وسایل حمل بار و سایر وسایل نقلیه

10- ایمنی مربوط به برق تمام تجهیزاتی که به هر نحو دارای اجزاءبرقی هستند

ج – عنصر حفاظت و پیشگیری در برابر حریق

حریق در بخش بنادر با توجه به اهمیت تحویل سالم کالا به مبادی ذیربط و همچنین از نقطه نظر

پتانسیل گسترش آن در محل نگهداری کالا باتوجه به تراکم بالای مواد قابل اشتعال حائز اهمیت

فوق العاده می باشد که باید بعنوان یکی از کلیدی ترین موضوعات مورد توجه تشکیلات ایمنی

این صنعت قرار گیرد.  یک برنامه پیشگیری و حفاظت در برابر حریق حداقل دارای اجزاء زیر می باشد:

1- دسته بندی فضاهای موجود از نظر پتانسیل حریق پس از انجام فرایند تجزیه وتحلیل خطر

2- سنجش ظرفیت های داخلی وخارجی برای مواجهه با حریق های احتمالی و وجود برنامه ریزی برای استفاده بموقع از آنها

3- وجود برنامه منظم و در قالب چک لیست برای بازرسی مداوم از قسمتهای مختلف از نظر سنجش استعداد حریق در آنها

4- تهیه و نصب وسایل و تجهیزات اطفاءحریق ثابت و سیار در نوع و حجم مناسب.

5- تعیین تیم رسمی مبارزه با حریق و حفظ آمادگی آنها

6- تعیین راه های اصلی و فرعی ورود وخروج اضطراری

7- انجام مانورهای نظم برای کسب آمادگی برای مواجهه با شرایط واقعی حوادث حریق

د – عنصر تجزیه و تحلیل حوادث:

هر حادثه بطور معمول قابل توجه،جدی و هزینه بر و در مواردی دارای تبعات بلندمدت است

این حوادث باید بطور دقیق مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گیرند. فرآیند آنالیزخطرات و

حوادث بعنوان هسته اصلی دانش مهندسی ایمنی قلمداد میشود.

مهمترین هدف از آنالیز حوادث تعیین فاکتورهای مسبب حادثه و سپس ایجاد تمهیدات مناسب برای جلوگیری از تکرار حوادث مشابه میباشد. در این بخش میتوان اقداماتی مانند موارد زیر صورت گیرد:

1- ایجاد سیستم گزارش گیری منظم حوادث ولو حوادث جزیی

حوادث عمده میتوانند نتیجه تکرار تعدادی حوادث جزیی و یا دسته ای از حوادث موسوم به شبه حادثه باشند که مورد کم توجهی دست اندرکاران ایمنی شرکت ها قرار گرفته اند شبه حادثه ها، حوادثی هستند که منجر به ایجاد خسارات جانی یا مالی نمی گردند، بنابراین لازم است اینگونه حوادث نیز مانند حوادث واقعی ثبت و ضبط شوند

2- ثبت، نگهداری، تجزیه و تحلیل و انتشار نتایج حاصله

 حوادث را میتوان از زوایای مختلف مورد ارزیابی و تجزیه و تحلیل قرارداد. بررسی هزینه های ناشی از وقوع حوادث مانند هزینه روزهای کاری از دست رفته، ارزیابی میزان وفور حادثه که یک استنتاج کمیتی از تعداد حوادث رخ داده در یک مدت معین می باشد، ارزیابی شدت حوادث که بیانگر عمق تبعات ناشی از حوادث، تعیین میزان شیوع حوادث نمونه های از نگرش آماری به حوادث میباشد.

3- شبیه سازی حوادث واقعی در قالب پوستر و یا ماکت

براساس تجربیات موجود حوادث رخ داده در محیط کاری توزیع برق اغلب دارای منشاء مشابه

میباشند، بنابراین میتوان بر اساس این واقعیات حوادث را در یک قالب کاملا کاربردی مانند

پوستر برای اطلاع عموم افراد درگیر شبیه سازی نمود

4- یادآوری حوادث

یکی از روشهای واقعا موثر در تصویرسازی حوادث دعوت از کسانی است که خود قربانی یک

حادثه جدی بوده اند. لذا پیشنهاد میشود که در جلسات عمومی ایمنی از شاهدین حادثه های

جدی و یا آنانی که خود از اینگونه حوادث جان سالم بدر برده اند دعوت شود تا در این جلسات

به تشریح وقایع بپردازند.

ه: عنصر نگهداری ایمن محیط کار

در این عنصر مسائلی که مربوط به ایمنی و بهداشت محیط عمومی کار که یکی از اجزاء غیر قابل

اغماض برنامه را شامل می شود مورد توجه قرار می گیرد. عواملی که در این دسته قرار می

گیرند عبارتند از:

1-مناسب بودن کف محوطه ها و راهروها از نظر ایمنی و بهداشت شامل نبود موانع،نبود هرگونه سطوح غیر همسطح وتمیزی آنها

2- روشنائی و نور پردازی ایمن وکافی در راهروها و فضاهای کاری ومحوطه ها بصورت طبیعی و مصنوعی

3- ایجاد سیستم تهویه متناسب در فضاهای کاری بصورت طبیعی و مصنوعی

4- طراحی و نصب سرویس های بهداشتی

5- جلوگیری سیستماتیک از آلودگی هوا،آب وخاک

6- انبارش ایمن کالاها بر مبنای روش ها واستانداردهای ایمنی

7- حذف سیستماتیک زباله ها از محل سایت

8- استفاده از روش های استاندارد کدگذاری و رنگ آمیزی کف محوطه ها برای استفاده های ایمنی

نتیجه گیری:

اینگونه احساس می گردد که برای دست یابی به محیطی قابل قبول از نظر ایمنی باید در جهت

تحقق دو الزام اساسی دانش ایمنی یعنی فعالیتهای مهندسی و اقدامات مدیریتی که در نهایت

منجر به کاهش چشمگیر نرخ حوادث می گردد برنامه ریزی صورت پذیرد.

مقاله حاضرحاوی حداقل های موردنیاز یک برنامه ایمنی است که درصورت اجرا می تواند تأثیر بسزائی در تغییر وضعیت ایمنی بخش های مختلف داشته باشد. در صورت اجرای یک برنامه سیستماتیک ایمنی میتوان تحقق موارد زیر را انتظار داشت:

1- طراحی و برنامه ریزی ایمن مشاغل

2-  دسته بندی انوع کار و تعیین الزامات و ملزومات انجام آنها بصورت ایمن

3- تعیین انواع خطرات مرتبط با کار از طریق فرایند آنالیز خطر

4- پیش بینی حوادث غیر منتظره

5- تهیه تجهیزات کاری ایمن و کاملاً مناسب و منطبق با هر کار

6- تبدیل رفتارهای شغلی و روش های کاری بعنوان ابزارهای مؤثر ایمنی

7- ایجاد و توسعه رویه استفاده از مجوز های کار

8- ایزوله سازی خطرات عمده از طریق جداسازی، ایجاد سیستم قفل وبند وعلامت گذاری تجهیزات خطرناک

9- کاهش و به حداقل رسانی ریسک ها وخطرات مرتبط با کار

10- محافظت از کارگران با استفاده از تجهیزات حفاظت فردی مناسب و کاملاُ منطبق با کار

11- ارزیابی دقیق نقاط قوت و ضعف (توانائی ها و ناتوانی ها) نیروهای کار منطبق با نوع کار

و واگذاری کار بخصوص کار در شرایط خطرناک بر اساس دو عامل دانش ومهارت فنی قابل

قبول

12- ارزیابی مستمر و سیستماتیک اصول فوق

مراجع:

1-‘NIOSH” -“Electrical Safety Student manual” – 2002

2-“ensland DOIR” – “Code Of practice” – 2002

3-“Department of Energy (DOE “–” (Electrical Safety” – 2001(

4-“E.K.Greenwald” – “industrial Hazards & Accident analysis “- 1991

5-“EH &S Manual” –“incidents Reporting & analysis”- 2001

6-“national safety council” 1999- “Accident prevention manual” - Ninth Edition

 “8- گل محمدی-عزیز“-“طرق علمی کاربردی بررسی حوادث“-پروژه تحقیقاتی